Σε ένα πραγματικό θέατρο του παραλόγου εξελίσσεται η δημόσια συζήτηση για την τοποθέτηση καμερών ασφαλείας στις σχολικές μονάδες της Αλεξανδρούπολης. Ενώ οι βανδαλισμοί συνεχίζουν να καταστρέφουν υποδομές που πληρώνουν ακριβά οι ίδιοι οι πολίτες, η πλειοψηφία του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Γονέων Μαθητών επέλεξε να υψώσει τείχος άρνησης, επικαλούμενη θεωρητικά αφηγήματα που απέχουν πλήρως από τη σκληρή πραγματικότητα.
Το ρήγμα του 4-3 πίσω από το πλαστό «μέτωπο»
Η εικόνα περί δήθεν ενιαίας στάσης των εκπροσώπων των γονέων κατέρρευσε μετά τις αποκαλύψεις του μέλους του Δ.Σ. της Ένωσης και νομικού, Σάββα Μανουσόπουλου, στην εκπομπή του Σταύρου Αποστολίδη στο Status Radio. Όπως έγινε σαφές, το δελτίο τύπου δεν εκφράζει κανένα ομόφωνο συμπέρασμα, αλλά μία ισχνή και οριακή πλειοψηφία 4 προς 3.
Τρία μέλη της διοίκησης υποστήριξαν ανοιχτά και εξαρχής την ανάγκη τοποθέτησης συστημάτων επιτήρησης εκτός σχολικού ωραρίου. Ωστόσο, η ηγεσία της Ένωσης επέλεξε να εμφανίσει ένα γενικόλογο «όχι» προς τα έξω, αγνοώντας τη φωνή της λογικής αλλά και τις πραγματικές ανάγκες των πρωτοβάθμιων συλλόγων γονέων που βλέπουν τα σχολεία να καταστρέφονται.
«Δεν σε εμπιστεύομαι» τα μεσάνυχτα;
Το επιχείρημα της πλειοψηφίας ότι οι κάμερες στέλνουν το μήνυμα «δεν σε εμπιστεύομαι, σε παρακολουθώ» αγγίζει τα όρια του σουρεαλισμού. Η πρόταση της δημοτικής αρχής και της μειοψηφίας του Δ.Σ. δεν αφορά την ώρα των μαθημάτων ή των δραστηριοτήτων των παιδιών. Αφορά αποκλειστικά τις νυχτερινές ώρες μετά τις 22:00, όταν οι πόρτες κλείνουν και στα προαύλια εισβάλλουν παραβατικά στοιχεία.
Ποιον ακριβώς «επιτηρεί» και ποιου την ελεύθερη ανάπτυξη προσωπικότητας προσβάλλει μια κάμερα ασφαλείας στις δύο τα ξημερώματα; Το να ταυτίζεται η φύλαξη ενός άδειου δημόσιου κτιρίου από καταστροφές με την καταστολή της σχολικής κοινότητας αποτελεί μνημείο ιδεοληπτικής τύφλωσης.
Ανέφικτες ευχές αντί για απτές λύσεις
Η απαίτηση για άμεση πρόσληψη μόνιμων σχολικών φυλάκων σε 24ωρη βάση σε κάθε σχολείο λειτουργεί απλώς ως υπεκφυγή. Όταν όλοι γνωρίζουν πως τέτοιες μαζικές προσλήψεις δεν μπορούν να υλοποιηθούν άμεσα από τους δήμους, το να απορρίπτεται η δοκιμασμένη τεχνολογική λύση των καμερών ισοδυναμεί με παράδοση των σχολείων στους βανδάλους.
Ο Δήμος Αλεξανδρούπολης έχει τη νομική και θεσμική υποχρέωση να προστατεύσει την περιουσία των δημοτών. Η τοπική κοινωνία δεν μπορεί να παρακολουθεί απαθής μια οριακή ομάδα να συντηρεί το καθεστώς ασυδοσίας, υποχρεώνοντας τους πολίτες να πληρώνουν ξανά και ξανά τον λογαριασμό των καταστροφών